• Menu
    Sonja Muller koos eigen weg naar genezing.

    ‘De dokter gaf me nog een jaar’. Medicijnen werken anders bij vrouwen dan bij mannen. Dat dit grote gevolgen kan hebben, ondervond Sonja Muller. Na een openhartoperatie ging ze snel achteruit. Totdat ze besloot haar eigen pad naar genezing te kiezen…

    Het verhaal van Sonja Muller is illustratief voor ontwikkelingen die in de gezondheidszorg gaande zijn. Het blind opvolgen van doktersadviezen, onder het mom ‘er hangt nu eenmaal een diploma aan de muur’, is voorbij. Meer en meer dragen mensen weer bewust de verantwoordelijkheid voor hun gezondheid. Leren zij opnieuw luisteren naar hun lichaam, dat geen vijand maar een bondgenoot blijkt te zijn. Nemen zij adviezen van medische experts serieus, maar blijven ondertussen zélf nadenken. Wanneer dat leidt tot andere dan de geadviseerde oplossingen: het zij zo. Sonja’s eigen-wijsheid resulteert in een confronterende opmerking van haar behandelend arts: ‘Dan ben je binnen een jaar dood.’ Toch zet ze door. Hier is het verhaal van een moedige vrouw.

    Het vacuüm

    “Er was geen schok, geen verbijstering, alleen heel intense stilte. Een stilte als een vacuüm: soms helder, soms vaag, waarin alles wat er gebeurde zich als een film voor me afspeelde. In de nacht van 4 op 5 mei 2009, om een uur of drie, schrok ik wakker en vloog ik overeind. Ik kreeg geen lucht en hoestte roze schuim. Mijn man werd wakker en zag meteen dat er iets helemaal mis was, zelf had ik geen idee meer. Later die nacht onderging ik een bypassoperatie. Na een dag of vijf werd ik uit mijn slaapnarcose gehaald. Alles bleef onwerkelijk. Hoe had dit kunnen gebeuren? Achteraf gezien zijn de heftige gebeurtenissen eerder in mijn leven die ik niet goed had verwerkt wellicht de aanleiding geweest. Zo is er een moordaanslag op me gepleegd door een ex-echtgenoot. Hierbij verloor ik een bijna voldragen baby en zelf moest ik uit mijn auto, die klem zat in een brugleuning en boven een rivier bungelde, gezaagd worden. Een ander trauma is de dood van mijn achttienjarige zoon als gevolg van een motorongeluk. In mijn huidige huwelijk heb ik eindelijk rust gevonden. Maar misschien is het wel juist deze rust geweest die me bijna fataal werd. Wie zal het zeggen?”

    Hand van de dokter

    “Na de openhartoperatie zat ik aan controles vast. Bloeddruk, trombose, veel pillen et cetera. Een aanvankelijk voorspoedig herstel werd opgevolgd door complicaties: mijn tanden gingen los zitten, de migraine sloeg toe en zonder stok kon ik niet meer lopen. Op een ochtend werd ik wakker met de zekerheid dat ik met deze vorm van medicatie moest stoppen. Ik ging bij de orthomoleculair therapeut te rade. Maar ook zijn richting voelde niet helemaal goed voor mij. Ik besloot me voor de volle honderd procent op mijn gevoel te verlaten, gecombineerd met de kennis die ik had opgedaan als orthomoleculair en Shiatsu-therapeut. Ik kwam uit bij meidoorn, maretak en magnesiumcitraat. Aan mijn voedingspatroon veranderde ik ondertussen ook het één en ander: ik nam meer grapefruits, appels en rode bessoorten en verving vlees door vis. Uiteindelijk ging ik met mijn conclusies naar de behandelend cardioloog en deelde hem mee dat ik met zijn reguliere medicatie ging stoppen. Ik zag aan hem dat hij dit al van mij verwachtte. De arts stond op, gaf mij vriendelijk een hand. En zei me toen dat hij me niet kon tegenhouden, maar dat ik er rekening mee moest houden dat ik binnen een jaar dood zou zijn…”

    Tolerantie & begrip

    “Het was niet alleen de arts die mij aan het twijfelen wilde brengen, ook de goed bedoelde bezorgdheid om me heen maakte mijn beslissing er niet gemakkelijker op. Er werd niet begrepen waarom ik niet meer wilde doen wat de arts voorschreef. Er werd gezegd dat ik speelde met mijn leven. En dat nadat ik juist gered was door de artsen! Ik begreep de goede bedoelingen wel. Maar ik voelde dat ik deze keus moest maken, wilde ik blijven leven. Nu, jaren later, verschijnen er berichten in de media dat de artsen met hun medicatie voor vrouwen fout zitten, omdat vrouwen anders op medicatie reageren dan mannen. Dat moet nu onderzocht worden, om ziektereacties en sterfgevallen in de toekomst te voorkomen. Waar ik ondertussen een lans voor wil breken is wat meer tolerantie en begrip van medici en anderen ten opzichte van de menselijke intuïtie. Ik ben niet tegen de moderne geneeskunde. Waar ik wel tegen ben is dat de menselijke geest, de basis van ons bestaan, zo onrespectvol terzijde wordt geschoven. Intuïtie en gevoel zouden meer ruimte moeten krijgen bij een behandeling. Zonder de chirurg en zijn staf die bewuste vierde mei, had ik nu niet meer geleefd. Maar of ik nog geleefd had wanneer ik de voorgeschreven medicatie was blijven gebruiken, is op zijn zachtst gezegd óók onzeker.”

    Wakker worden

    “Mijn vertrouwen in intuïtie komt niet uit de lucht vallen. In het verleden heb ik er regelmatig groter onheil mee afgewend. Zo bezocht ik tegen het advies van mijn huisarts met mijn vierjarige dochter het ziekenhuis, omdat zij niet meer at. Terwijl de huisarts herhaaldelijk van dwars gedrag gesproken had, bleken de amandelen van de arme meid dichtgegroeid. Ze kón gewoonweg niet meer eten! Later moest ik zelf een operatie ondergaan vanwege ontstoken eierstokken. De anesthesist gaf me, tegen mijn zin in, een voornarcose. Vraag me niet hoe, maar ik wist dat een operatie op dat moment verkeerd zou zijn. Ondanks het roesje, begon ik wild om me heen te slaan. Tot grote ergernis van de dienstdoende chirurg. Er restte hem niets anders dan de geplande operatie af te blazen. Uren later kwam hij naar me toe. Terwijl hij mijn polsaderen inspecteerde, deed hij schoorvoetend een verrassende bekentenis: mijn weigering had mijn leven gered; de operatie was zeker misgelopen. Er zijn meer voorbeelden, maar wat ik maar wil zeggen is dit: wij mensen hebben naast een lichaam, een ziel. Deze is, in tegenstelling tot het lichaam, onsterfelijk. Juist vanwege de eeuwigheid ervan ligt alle kennis in onszelf besloten. Je kunt deze wijsheid ontsluiten door wakker te worden en je te realiseren dat we ons eigen geschenk zijn. Hoe je wakker wordt? Doe wat bij je past. Wil je mediteren, ga mediteren. Wil je wandelen, ga wandelen. Zelf kijk ik graag naar de sterrenhemel, dat prachtige uitspansel waarin ik mijn eigen oneindigheid gereflecteerd zie.”

    Sonja Muller is kunstenares, medium, shiatsu en orthomoleculair therapeute. Tevens is ze oprichtster van Uitgeverij De Ring en De Ring Consultancy. www.sonjamuller.com.

    Door Niels Brummelman

  • De Magische Spiegel

    De Magische Spiegel

    Obsidiaan spiegel en een kristallen punt - Meditatie en schouwen.

    De magische spiegel is een set bestaande uit een prachtig geslepen obisdiaanspiegel met een doorsnede van circa 7 cm en een dikte van 1 cm. plus een kunststof standaard, en een heldere kristalpunt van circa 4.5 cm.

    Lees meer

  • Biotensor

    Biotensor

    Bergkristallen Biotensor

    De Biotensor is een handpendel in de vorm van een buigzame staaf, soms ook ''divining rod'', genoemd. Het is een zeer gevoelig instrument om feilloos ongeregeldheden in energievelden te detecteren.

    Lees meer

  • (c) Sonja Muller - Design en beheer: Teowin.nl